Norske tekstar: Marita Liabø
Stans vogna!
Her har du vunne den største prisen ein kan få. Kva er det som plagar deg?
Kom igjen, sei det! Gav tornedronninga deg eit siste ballestikk?
-Eg skriftar heller til den høge presten. -Vi har ikkje lenger nokon høg prest.
Noko vi enno har, er spørsmålet: Kva pris får eg?
-Eg gav deg akkurat mykje pengar. -Det er ikkje eit slott.
-Dette er ledig. -Du vil ikkje ha Høgemark.
-Eg er ikkje som andre. -Det er krig. Daenerys Targaryen vil ta det.
Og hugs at jo meir du eig, jo meir tynger det deg.
Er det derfor du er så mutt? Den nye rikdommen din tynger deg?
Gullet er ikkje mitt. Det tilhøyrer Jernbanken.
-Vi betaler gjelda vår. -Ja vel. Berre ikkje til meg.
Sir Bronn av Svartbukta, tidlegare ... ein skitplass, -
- med salveska full av pengar, klagar på betalinga.
Når krigen er vunnen, kan du velje blant alle slotta i Dei sju rika.
-Ja, alt blir bra under dronning Cersei. -Vi har sett verre.
-Kornkammera blir tømde og vognene lasta. -Vi går frå gard til gard og hentar avlingar.
Sir Bronn, vil du hjelpe Tarlyane med det?
Eg er ikkje god til å spa kveite.
Men det å få bønder som nøler, til å gi frå seg avlinga, ligg for deg.
-Mylord. -Mylord.
Mylord.
Jernbanken har aldri fått tilbakebetalt så mykje i éin transaksjon før.
Eg såg på far din som verksam, men du gir tydelegvis omgrepet nytt innhald.
-Du er altfor snill, mylord. -Eg er verken snill eller lord.
Eg er eit verktøy i ein institusjon driven av aritmetikk, ikkje kjensler.
I dag fungerer aritmetikken utmerkt.
-Gullet ...? -På veg. Bror min overvaker transporten.
Somme vil bli skuffa. Jernbanken er blitt glad i rentene dine.
-Vi får finne ein måte å oppmuntre dei på. -Vi kan alltids bidra i eit forretningsføretak.
For tida er det einaste føretaket mitt å få kontroll over kontinentet.
Det ligg potensial i eit slikt føretak. Du kan få bruk for ein investor.
Det stemmer. Eg må styrke hæren og sjøstyrkane.
Qyburn forhandlar med Det gylne brorskapet i Essos.
Dei har hjelpt oss med å drive inn uteståande beløp.
Det er godt å høyre. Eg vil gjerne ha dei til å drive inn verdiar eg eig.
Ver du sikker, dykkar nåde. Du har Jernbankens støtte.
Når vi har mottatt gullet.
Denne er til deg.
Den som sist heldt han, skulle skjere over strupen på deg, men mor di fekk han unna.
Den andre dolken — dolken som tok livet av henne ...
Eg skulle ha stansa dolken med mitt eige hjarte, hadde eg kunna.
Eg var ikkje der då ho trong meg som mest.
Men eg er her for henne no. Eg skal gjere det ho ville gjort -
- for å beskytte barna.
Om det er noko eg kan gjere for deg, Brandon ... Det er berre å seie frå.
Veit du kven som eigde han?
Nei.
Det same spørsmålet starta Krigen om dei fem kongane. Dolken har forma deg.
Du blei driven på flukt, ut i villmarka bak muren.
Du har sett ting folk ikkje kan fatte.
Å gjennomgå så mykje, for så å komme heim og sjå at verda er blitt så kaotisk ...
-Eg kan ikkje førestille meg ... -Kaos er ein stige.
-Eg beklagar at eg forstyrra, lord Stark. -Eg er ikkje lord Stark.
Kva er det du sit i?
Meister Wolkan bygde han til meg, så eg kan komme meg rundt.
Du reiser?
Eg vil ikkje reise frå deg, men ...
Når dei kjem, vil eg vere i lag med familien min. Du er trygg.
Du er så trygg som ein kan bli. Du treng meg ikkje lenger.
Nei, eg gjer ikkje det.
Er det alt du har å seie?
Takk.
-Takk? -For at du hjelpte meg.
Bror min døydde for di skyld. Hodor og Sommar døydde. Eg var nær ved å døy.
-Bran ... -Eg er ikkje det.
Ikkje no lenger.
Eg minnest korleis det var å vere Brandon Stark. Men eg hugsar så mykje meir.
Du døydde i grotta.
Jo. Ho med raudt hår.
Du har ikkje stukke pikken i anna enn rått kjøtt.
Hallo? Kor har du tenkt deg?
Inn. Eg bur her.
-Drit og dra. -Eg er Arya Stark. Dette er heimen min.
Arya Stark er død.
-Hent meister Luwin. Eller Roderick. -Meisteren heiter Wolkan.
-Hent Jon Snø, då. Kongen. Vi er søsken. -Han er tusen kilometer unna.
Det er kaldt, og vi har mykje å gjere, så drit og dra.
Viss Jon er ute, kven bestemmer?
Ladya av Vinterfall. Lady Stark.
-Kva Stark? -Og du er liksom søstera?
-Hels Sansa og sei at søster hennar er her. -Lady Sansa er opptatt.
For siste gong: Drit og dra.
Eg kjem meg inn. Er eg ikkje den eg seier eg er, lever eg ikkje lenge.
Men er eg den eg seier eg er, og Sansa får vite at de avviste meg ...
Sitt der. Akkurat der.
Ikkje rør deg.
-Greitt. Du går. Eg passar på henne. -Eg har ikkje tenkt å gå og seie det ...
-Eg går ikkje. -Jo. Elles dryler eg til deg med all kraft.
-Vi bad henne vente. Vi stod der. -Vi snudde oss, og ho var borte.
-Det var berre ein jentunge. -Ho kom og spurde etter ein ... Roderick.
Men du skal ikkje uroe deg. Vi finn henne.
Det går bra. Eg veit kor ho er.
Må eg kalle deg lady Stark?
Ja.
-Du skulle ikkje stukke av frå vaktene. -Du treng betre vakter.
Det kler deg, lady Stark.
-Jon lét deg styre i hans stad. -Han gjorde det. Eg håpar han kjem snart.
Han blei glad då han fekk sjå meg, men dette ... Han kjem til å få hjarteinfarkt.
Det liknar ikkje. Det skulle blitt skore ut av nokon som kjende han.
Alle som kjende han, er døde.
Ikkje vi.
Dei seier du drap Goffrey. Gjorde du det?
Eg skulle ønske det var eg.
Eg òg. Eg blei sur då eg fekk vite at ein annan hadde gjort det.
Lista mi blei lengre og lengre, men han stod øvst.
Lista over folk eg skal drepe.
-Korleis kom du deg heim til Vinterfall? -Det er ei lang historie. Det er vel di òg.
-Ho er ikkje hyggeleg. -Ikkje mi heller.
-Men historiene våre er ikkje avslutta. -Nei. Dei er ikkje det.
Arya ...
Bran er kommen heim, han òg.
Du er heime.
Eg såg deg ved vegkrysset.
-Såg du meg? -Eg ser mykje rart.
Bran er klarsynt.
-Eg trudde du ville dra til Kongshamn. -Eg òg.
-Korfor ville du dit? -Cersei står på lista.
-Kven andre står der? -Dei fleste er døde.
-Kor fekk du tak i dolken? -Veslefinger gav han til meg.
Er Veslefinger her?
Han har erklært at han støttar hus Stark. Korfor gav han deg ein dolk?
-Nokon skulle drepe meg med han. -Leigemordaren. Etter at du fall ned.
Ein leigemordar med valyrisk stål?
-Ein rik person ønskte livet av meg. -Veslefinger vil ha noko til gjengjeld.
Det har ikkje noko å seie. Eg vil ikkje ha han.
-Det er valyrisk stål. -Ein krøpling får ikkje brukt han.
Catelyn Stark ville vore stolt. Du heldt løftet ditt.
-Eg gjorde fint lite. -Du er for streng med deg sjølv, mylady.
Takk, Podrick.
Dykkar nåde, har vi enno ikkje høyrt frå dei usulka?
Han kjem tilbake til deg.
Det bør han.
Kva er det som har hendt?
Mykje.
Mykje?
Dykkar nåde!
Ingen fare.
Eg vil at du skal sjå det før vi knuser det.
Her er det. Alt vi treng, og meir til.
Det er noko anna eg vil vise deg.
-Skogsungane laga dei. -Kva tid?
For lenge sidan.
Dei var her. Dei stod der vi står, -
- før dei blei Targaryenar, Starkar eller Lannisterar.
Kanskje før dei blei menneske.
Nei.
Dei var her i lag. Skogsungane og dei første menn.
Kva gjorde dei her? Kriga dei mot kvarandre?
Dei kjempa i lag, mot ein felles fiende.
Trass i ulikskapane. Trass i mistrua.
Saman.
Vi må gjere det same, skal vi overleve.
For fienden finst.
Han har alltid funnest.
Og du kan ikkje overvinne dei utan hæren min og drakane mine?
Nei, eg kan nok ikkje det.
Eg vil slåst på di side. Eg vil slåst for Nord.
Når du kneler.
Folket mitt kjem aldri til å finne seg i å ha ein herskar frå Sør.
Ikkje etter alt dei har lidd.
Dei gjer det om kongen deira gjer det.
Dei valde deg som leiar.
Dei valde deg som beskyttar.
Er ikkje det at dei overlever, viktigare enn stoltheita di.
Kva er det?
-Vi erobra Casterlyberget. -Godt å høyre.
Er det ikkje det?
-De vil kanskje snakke om det utan oss ... -De blir.
-Dei allierte eg hadde, er borte. -Du har den største hæren.
-Dei har ikkje mat. Cersei har tatt maten. -Hent Gråorm og dei usulka tilbake.
Hald deg til blokaden av Kongshamn. Det er det som er planen.
Med strategien din har vi tapt Dorne, Jernøyene og Låglandet.
Fienden vår er familien din. Du ønsker vel ikkje å skade dei likevel.
Nok planar. Eg har tre store drakar. Eg flyr til Raudborg.
-Vi har snakka om det ... -Fiendane mine er der.
-Kva dronning er eg om eg ikkje kjempar? -Ei lur ei.
Kva synest du eg skal gjere?
-Eg kan ikkje ... -Eg er i krig. Eg taper.
Kva synest du eg skal gjere?
Folk hadde aldri trudd at drakane ville komme tilbake.
Dei som følger deg, veit at du har fått noko umogleg til å skje.
Dermed trur dei at du kan få andre umoglege ting til å skje.
Skape ei verd som er ulik skitverda dei kjenner.
Bruker du drakane til å smelte borger og brenne ned byar, er du ikkje annleis.
Du er som alle andre.
Ikkje gjer utfall.
Ikkje gå dit fienden vil du skal gå.
Opp.
-Ikkje ... -Ikkje gå i kamp med folk som henne.
Fint sverd.
Veldig fin dolk.
Om dei ikkje bidrar med nok korn, må dei greie seg med det dei ...
-Eg er utrena. -Eg kan hente våpenmeisteren.
Han slo ikkje Hunden. Det gjorde du.
Eg vil trene med deg.
Du svor på at du skulle tene begge døtrene til mor mi, ikkje sant?
Gå til sides, Podrick.
Sverdet er for lite.
-Eg skadar deg ikkje. Ikkje ver redd. -Eg skal prøve å la vere.
-Kven lærte deg dette? -Ingen.
-Kva synest du om henne? -Kven?
Eg trur nok du veit kven eg siktar til.
Ho har eit godt hjarte.
-Ja, du ser ofte på hjartet hennar. -Eg har ikkje tid til slikt.
Eg såg nattkongen i auga, Davos. Kor mange soldatar har vi i Nord? 10 000?
Færre.
Apropos gode hjarte ... Missandei frå Naath.
-Sir Davos. Lord Snø. -Kong Snø. Det høyrest rart ut. Kong Jon?
-Det er ikkje nøye. -Unnskyld, men eg lurer på noko ...
Du heiter Jon Snø, men far din heitte Ned Stark ...?
Eg er bastard.
-Foreldra mine var ikkje gifte. -Er det annleis i Naath?
Vi har ikkje ekteskap. Omgrepet "bastard" finst ikkje.
Det høyrest frigjerande ut.
-Korfor drog du frå heimlandet ditt? -Eg blei kidnappa av slavehandlarar.
Korleis kan ei slavejente bli rådgivar for Daenerys Targaryen?
Ho kjøpte meg frå herren min, og sette meg fri.
Samtidig tener du henne no, gjer du ikkje det?
Eg tener dronninga fordi eg ønsker det. Fordi eg har tru på henne.
Viss du vil heim til Naath ...?
Ho ville gitt meg ein båt og ønskt meg hell og lykke.
Det trur du?
Det veit eg.
Alle vi som kom hit i lag med henne, har tru på henne.
Ho er ikkje dronninga vår fordi ho er dotter til ein konge vi aldri såg. Ho er den vi valde.
Tilgir du meg om eg skiftar side?
Er det eit Greyjoy-skip som kjem der?
Jon?
Eg visste ikkje at du var her.
Sansa ...
Går det bra med henne?
Det du har gjort for henne, -
- er grunnen til at eg ikkje tar livet av deg.
Vi høyrde at onkelen din angreip flåten. Vi trudde du var død.
-Eg skulle vore død. -Og søster di ...?
Euron har henne. Eg vil be om hjelp til å få henne tilbake.
Dronninga har dratt.
Kor er ho?
Gullet er trygt innanfor byportane. Vi må få vognene over Svartstryket før det kveldar.
Dei som diltar etter, er ubrukelege om vi blir angripne.
Om vi pryler dei trege, blir dei straks meir mobile.
Gi dei ei åtvaring. Dei kjempa bra i Høgemark.
-Sir Jaime. -Rickon.
Dickon.
Du kjempa tappert i Høgemark. Var det ditt første slag?
Ja ...?
-Det var storfelt. -Gi deg. Far din er ikkje her no.
Vi har alltid svore til hus Tyrell. Eg jakta i lag med desse mennene.
Dei fortente ikkje å døy.
Men lady Olenna valde altså å forråde dronninga og støtte Targaryen-jenta.
-Det lukta fælt. -Ein drit seg ut når ein døyr.
Lærte du ikkje det på jåleskulen din? Sjølv lærte eg det som femåring.
-Kva er det? -Høyr!
-Lansar og skjold! -Formasjon!
-Still opp! -Lansar og skjold!
-Still opp straks! -Formasjon! Kom igjen.
Vakt vognene! Dann rekke!
-Ingen tomrom! -Bogeskyttarar, stå klare!
Tettare!
Lansar fram!
Ri til Kongshamn. Du er kommandør, ikkje fotsoldat. Dei kjem til å mose oss.
Vi kan bremse dei.
Dracarys!
Hald rekka!
-På rekke! -Hald rekka!
Løys!
Bogeskyttarar! Følg etter meg!
På rekke!
Pil!
Opptrekk!
Løys!
Skorpionen til Qyburn er der borte. Eg kan ikkje skyte, eg som har éi hand.
Kom igjen.
Kor er du?!
Mennene dine kan ikkje slåst.
Søk dekning!
-Kom an, din jævel! -Dracarys!
Flykt, din tosk!
Kom igjen, no!
Fy faen for ein tosk!